En doğal müsekkin

Edirne Selimiye camii külliyesindeki müzelerin bahçesindeyiz.

Gülleri seyrediyoruz.

Kokuları geliyor buram buram.

Kubbelerin yanından tanıdık bir ses.

Gu-guuuu-guk!

Kafamı kaldırınca gördüm.

Makineye 300 mm lens taktım.

Eski bir lens ve titreşim engelleme özelliği maalesef yok.

Birçok deneme yaptım. Kanadını göğsünü gagası ile kaşıması nedeni ile güzel bir pozu denk gelmedi. Bir iki güzel bakışını yakalayabildim.

Havalar ısındığı vakit öğlen saatlerinde bir ağaç gölgesinde bu zarif yaratığın sesi insanı bir huzur denizine sokar.

Nitekim erkence bir yaz sıcaklığının öğlen saatinde bir gül bahçesine bakarken bu güzel ötüş iyice mest ediveriyor insanı.

Eski zamanlardan aklımda kaldığı kadarı ile iki elimi kavuşturup ağzımla parmaklarımı birleştirip onun gibi ötmeyi denedim.

Çocuk zamanlarımızda köyde dayıoğlu birebir aynı sesi çıkartırdı onlarla ve her defasından bir tanesinin ayaklarının dibine kadar inmesini sağlardı.

Aynısını denedim.

O ötüş kadar latif olmasa da benimkisi de dondurma üstüne su içmeyip boğazları şiş bir gugucuk kuşu ötüşü oldu.

Ama yine de yanıt aldım ondan. Ben anlamını bilmediğim lisanda ne ses verdim o ne anladı bilmem ama ben yıllardır onların seslerini her duyuşumda huzur bulurum.

Hiç kullanmadım, denemedim, bilmem ama iddiam o ki ihtiyaç duyanlara bu arkadaşı dinletmek doğal müsekkin etkisi gösterir ve o antidepresanlara gerek kalmaz.

 

Kategoriler:gezi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.