Sakin göllerin kuğuları

Kabul etmek gerekirse aradaki kısa dinlenme molasına rağmen toplam yedi kilometrelik yürüyüşün ardından arabamızı park ettiğimiz yere dönüş biraz yormuştu. Karadeniz kıyısından tekrar ormanın içine girip hamam gölü kıyısına uğrayarak arabaya dönmek yolu birazcık daha uzatsa da gölün her hafta değişen şekli bize her defasında yeni sürprizleri beraberinde getiriyor.

Gövdesinde göl manzaralı bir kovuk bulunan ağacın mukimi baştankaranın yuvasından çıkış ve geri dönüşlerini kareleyememiştim son ziyaretimde. Aklım o minik güzellikte kalmıştı. Yuvasından yıldırım hızı ile çıkıp ağzında birşeylerle dönüp yuvadan sesi gelen minikleri besliyordu. Makineme son ayarları yapıp bu kovuğun başında beklemeyi düşünüyordum ki eşim tepemizde bağırarak dolanan iri kuşlara dikkatimi çekti.

Makinedeki ayarları tamamen değiştirmem gerekiyordu. Gölün üzerinde sanki benim gerekli ayarları yapabilmem için adeta bana zaman veren bu iki güzel kuğu üstümüzde bir tur daha atıp tam karşımızda göle iniş pozisyonu aldılar ve suya indiler.

Gün birazdan kararacaktı ve bu akşamüstü vaktinin güne vedaya yol aldığı zamanda hem kuğuların o anlarını dondurarak çekmek hem de aydınlık bir kare elde etmek çok mümkün gözükmüyordu. ISO’yu biraz daha serbest bırakmamda fayda olabilirdi ama evvelindeki birçok güzel ana dair karelerde noise denen dertten dolayı çektiğim karelere bakmayı bile istememiştim.

Fotorğafı zor ve bir o kadar da uğraşılması keyifli kılan unsur biraz da yaşattığı hayal kırıklıkları olsa gerek. Bir daha ki hedefi ıskalamamak için önemli bir motivasyon kaynağı anlık başarısızlıklar. Yine, yine ama yine denemek ve yine becerememek de gerekiyor bazen.

1/1000 enstantane ile kahramanlarımızın göle indikleri anı yakalamaya veya daha doğru ifade ile seri olarak çekmeye çalıştıklarım içinde düzgünce olanlara makinenin küçük ekranından göz attım. Büyük ekrana aktardığımda hayal kırıklığı yaşamak istemiyordum şüphesiz ama Ahmet Kaya’nın biraz da karamsar olan şarkılarının akılda kalan melodisi takıldı birden aklıma:

Sakin göllerin kuğusuyduk, salınarak suyun yanağında

Yarılan ekmeğin buğusuyduk

Göğsüm daralıyor, yüreğim kanıyor

Olmasaydı sonumuz böyle

Dedim ya… Şarkı biraz karamsar. Umarım bizim sakin göllerin kuğularının fotoğraflarının sonu güzel olmuştur.

Kategoriler:doğaEtiketler:, ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.